A. Hundziak: Tablice do nauki harmonii

opis bibliograficzny:
tytuł: Tablice do nauki harmonii. Część II: Tablice
autor: Hundziak Andrzej (*1927)
objętość: 35 s.
wydawca: COPSA, Warszawa
data i miejsce wydania: Warszawa 1979

omówienie

Publikacja ma stanowić pomoc w nauce harmonii i opiera się na wizualizacji wybranych reguł. Co tu dużo mówić? Idea piękna, a wykonanie – odpowiadające okolicznościom powstania (ponad 40 lat temu).

Rzeczone Tablice zawierają graficzne wyjaśnienie dotyczące najważniejszych zagadnień harmonicznych: mamy rozpisane tu odległości między dźwiękami, który składnik akordu możemy dwoić, a który pojawia się w basie (w przewrotach). Są tu przedstawione zasady rozwiązania D⁷ i D⁹, a zwłaszcza prowadzenie głosów zawierających dysonanse,  znajdziemy też ilustracje, jakie funkcje tworzą poszczególne kadencje…

Słowem: co dało radę zilustrować, ukazano w formie graficznej.

werdykt

Zaznajomienie się z Tablicami nie objawiło jakiejś nowej prawdy harmonicznej ani nie wskazało alternatywnej interpretacji ogólnie przyjętych reguł. Być może, gdybym dysponował pierwszą częścią materiałów (wszak Tablice to część druga), mógłbym poznać przekaz autora explicite.

Tak przygotowane materiały są dość interesujące, ale… znów odwołują się do jakichś symboli. Niektóre z nich zostały wybrane arbitralnie, co zmusza ucznia do zapoznania się z legendą. I tu wracamy poniekąd do punktu wyjścia: o ile sam pomysł jest strzałem w dziesiątkę, o tyle formę przekazu graficznego należałoby przemyśleć.

Być może przekaz ten był w pełni czytelny w czasach, kiedy Tablice powstawały? Nie wiem, trudno mi się do tego odnieść. Z pewnością mogę jednak selektywnie wykorzystać te materiały, po raczej obowiązkowym retuszu.