opis bibliograficzny:
tytuł: Tablice do nauki harmonii. Część II: Tablice
autor: Andrzej Hundziak (1927-2025)
objętość: 35 s.
wydawca: COPSA, Warszawa
data i miejsce wydania: Warszawa 1979
omówienie
Publikacja ma stanowić pomoc w nauce harmonii i opiera się na wizualizacji wybranych reguł. Co tu dużo mówić? Idea piękna, a wykonanie – cóż, odpowiadające możliwościom epoki (sprzed ponad 40 lat).
Rzeczone Tablice zawierają graficzne wyjaśnienie dotyczące najważniejszych zagadnień harmonicznych. Mamy tu rozpisane odległości między dźwiękami, które składniki akordu można dwoić oraz który z nich zajmuje pozycję basową w poszczególnych przewrotach. Są tu przedstawione zasady rozwiązania D7 i D9, a zwłaszcza prowadzenie głosów zawierających dysonanse. Znajdziemy też ilustracje pokazujące, jakie funkcje harmoniczne tworzą poszczególne kadencje.
Słowem: wszystko, co dało się zilustrować, ukazano w formie graficznej.
werdykt
Zaznajomienie się z Tablicami nie objawiło jakiejś nowej prawdy harmonicznej ani alternatywnej interpretacji ogólnie przyjętych reguł. Być może, gdybym dysponował pierwszą częścią materiałów (wszak Tablice to część druga), lepiej zrozumiałbym przyjęty przez autora sposób prezentacji materiału.
Tak przygotowane materiały są dość interesujące, ale… znów odwołują się do jakichś symboli. Niektóre z nich zostały dobrane arbitralnie, przez co uczeń musi najpierw zapoznać się z legendą, zanim będzie mógł odczytać sam schemat. I tu wracamy poniekąd do punktu wyjścia: o ile sam pomysł jest strzałem w dziesiątkę, o tyle formę przekazu graficznego należałoby przemyśleć.
Być może przekaz ten był w pełni czytelny w czasach, kiedy Tablice powstawały? Nie wiem, trudno mi się do tego odnieść. Z pewnością mogę jednak selektywnie wykorzystać te materiały – po niezbędnym retuszu, który pozwoli zachować ich ideę, a jednocześnie uczynić je bardziej czytelnymi dla współczesnego ucznia.
