tytuł: Praktisches Lehrbuch der Harmonie
autor: N. Rimski-Korssakow (1844-1908)
objętość: 142 s.
wydawca: M. P. Belaieff
data i miejsce wydania: Leipzig 1922
omówienie
Jest to niemieckojęzyczna wersja trzeciego wydania książki M. Rimskiego-Korsakowa, omawianej → w tym miejscu. Ponieważ egzemplarz z 1922 roku reprezentuje wydanie wcześniejsze, porównuję go z polskim tłumaczeniem wydania siedemnastego z 1970 roku.
Ogólny układ treści pozostał w zasadzie nienaruszony. Drobne zmiany, jeśli w ogóle się pojawiają, dotyczą szyku zdań czy kolejności wyjaśniania poszczególnych zagadnień w obrębie danego tematu. Sporadycznie pojawiają się odmienne przykłady nutowe, nie naruszają one jednak koncepcji znanej z późniejszego wydania.
To zaskakująco wyraźne świadectwo trwałości przyjętej przez autora metodologii. Mimo upływu kilkudziesięciu lat zasadniczy sposób prowadzenia wykładu pozostał niemal niezmieniony.
Wypada jednak zaznaczyć, że dla osoby nieposługującej się na co dzień językiem niemieckim uchwycenie wszystkich różnic jest zadaniem utrudnionym. Interesujące byłoby porównanie obu wydań – z 1922 i 1970 roku – z rosyjskim oryginałem Rimskiego-Korsakowa, najlepiej z jednym z pierwszych wydań.
Cóż, wypada mieć nadzieję, że i taka pozycja wpadnie kiedyś w moje ręce…


