Zdecydowana większość osób uczących się harmonii w Polsce określa treść harmoniczną za pomocą symboli funkcyjnych. Wskazują one, jaką rolę pełni dany akord w danej tonacji. Taki sposób oznaczania treści harmonicznej nazywa się stopniowo-funkcyjny: określamy w nim funkcję (rolę) akordu oraz stopień, na którym budujemy współbrzmienie, np. T_VI, °S_II obn., D (= V) itp.

System ten wprowadził pod koniec XIX w. niemiecki teoretyk Hugo Riemann (1849-1919), a myśl tę w Polsce kontynuował Kazimierz Sikorski (1895-1986). I chociaż w rodzimej nauce teorii muzyki system ten jest najczęściej używanym, równolegle stosuje się też inne sposoby określania treści harmonicznej. Czytaj dalej „sposoby oznaczania akordów”