dominanta septymowa (III)

Trzeci odcinek serii poświęconej dominancie septymowej. Dotychczas poznaliśmy jej charakterystykę i próbowaliśmy wykorzystać jej potencjał w fakturze czterogłosowej. Nie obyło się to jednak bez drobnych przeszkód. Spróbujemy im jakoś zaradzić, a przy okazji rozszerzymy dotychczasowe wiadomości…

dominanta septymowa (II)

Znamy już genezę, budowę i zasady rozwiązywania dominanty septymowej. Przeniesiemy ją teraz na grunt faktury czterogłosowej — sprawdzimy dostępne układy, postaci (przewroty) i możliwości wykorzystania.

dominanta septymowa (I)

Niektóre podręczniki do nauki harmonii wyszczególniają dział harmonii konsonansowej i dysonansowej. Pierwszy opiera się na materiale dźwiękowym triady harmonicznej, w której każda z funkcji jest akordem durowym bądź molowym, czyli konsonansem. Dysonansowy zaś charakter powstaje za sprawą dodania septymy do akordu V stopnia. Od tego momentu harmoniczny potencjał środków nabiera mocy, tempa i możliwości. Przypatrzmy się więc bliżej dominancie septymowej!

akordy jednoimienne

Jeśli idzie o triadę harmoniczną, w każdej tonacji majorowej i minorowej możemy użyć odmiennych trybem akordów budowanych na IV i V stopniu. Ponieważ ich prymy to ten sam dźwięk, nazywamy je jednoimiennymi. I chociaż poznanie nowych środków umożliwia coraz ciekawszą harmonizację, początki mogą budzić wątpliwości: co z czym łączyć oraz kiedy z czego skorzystać. Chcę więc podać kilka sprawdzonych porad, jak się z nimi uporać.

odmiany gamy majorowej i minorowej (II)

Mając za sobą historyczne wprowadzenie, możemy dziś poznać drugą część genezy odmian skali majorowej i minorowej, będących podstawą systemu funkcyjnego, czyli dur-moll.