kurs harmonizowania

Idą Święta, a wraz z nimi — czas kolęd. Łącząc przyjemne z pożytecznym, chcę się podzielić ciekawym filmikiem. To instruktaż harmonizacji metodą kontrapunktyczną. Sposób ten, bazujący na nauce generałbasu, na przestrzeni wieków stanowił postawę nauki harmonii i kompozycji. Sięgali po niego dawni Mistrzowie, m.in. J.S. Bach czy G.F. Haendel. Poprowadzi nas Michał Ossowski, podpierając się materiałami i działalnością Waldemara Rudzkiego. Zapraszam na ciekawą opowieść zimową!

omówienie: N. Rimski-Korsakow

Dodałem omówienie kolejnej książki, a w zasadzie dwóch – tego samego autora, Nikołaja Rimski-Korsakowa. Choć obie zawierają podobne treści, istnieją między nimi interesujące różnice. Harmonia. Podstawowe zasady bazuje na 17. wydaniu rosyjskim (to polska wersja z 1970 r.). Zaś Praktisches Lehrbuch der Harmonie (z 1922 r.) to niemieckie tłumaczenie wydania trzeciego (nieco skromniejszego). Spostrzeżenia i wnioski przedstawiłem w dziale z LITERATURĄ.  

omówienie dwóch książek

Stefan Bolesław Poradowski (1902-1967) to kompozytor i autor dwóch podręczników do nauki harmonii. Pierwszy z nich ukazał się w 1947 r. w Poznaniu — i była to Nauka harmonii w zarysie. Drugie wydanie, znacznie poszerzone i uzupełnione, jako Nauka harmonii, doczekało się publikacji w 1963 r. w Warszawie. Są to wartościowe pozycje i doczekały się właśnie szczegółowego omówienia, dostępnego w dziale LITERATURA.

harmonią na ratunek

Harmonizowanie uważam za czystą przyjemność. Jest to prywatna opinia i rozumiem, że nie każdy musi ją podzielać. I chociaż stoję na stanowisku, że da się czerpać satysfakcję z tworzenia opracowań, zdarzają się czasem takie melodie, które przysporzą problemów. Chcę przedstawić ciekawy przypadek takiej właśnie frapującej melodii oraz wskazać, jak można z nią postąpić, korzystając z umiarkowanego zasobu harmonicznych środków.