omówienie: Dariusz Terefenko

Trzecia lektura poświęcona teorii harmonii jazzowej omówiona! Jedną z najświeższych pozycji dostępnych na rynku jest Teoria jazzu. Od podstaw do poziomu zaawansowanego Dariusza Terefenki. Dzieło składa się z dwóch tomów: omówienia filozofii jazzu oraz dedykowanego zeszytu ćwiczeń, który ułatwia na bieżąco kontrolować poziom przyswajanej wiedzy. Na szczegółowe omówienie zapraszam w wiadome miejsce.

omówienie: Bogdan Hołownia

Niedawno zakończyłem lekturę drugiej już pozycji poświęconej harmonii jazzowej. O harmonii jazzowej. Zapiski z szuflady to tytuł książki Bogdana Hołowni (ur. 1957). Autor w ciekawy sposób nakreśla teorię i problematykę współbrzmień, ich genezę oraz interpretację. Muzyczną rzeczywistość opisuje barwnym językiem i podpiera licznymi przykładami nutowymi. Omówienie dostępne, już tradycyjnie, w dziale LITERATURA.

oznaczenia akordowe

Współbrzmienia można wyrazić na wiele sposobów. Istnieją wszak funkcje harmoniczne, symbole b.c., tzw. Roman numerals, a także oznaczenia literowe – stosowane na szeroką skalę w muzyce rozrywkowej… Ale jak się w tym gąszczu odnaleźć? Czy jest to w ogóle możliwe? Swego czasu pisałem już o tej kwestii (odsyłam ⇒ w to miejsce). Dziś chcę do tematu powrócić, koncentrując się wokół symboli literowych.

omówienie: J. Glenc

Dodałem omówienie książki traktującej o harmonii jazzowej. Autorem publikacji jest Jacek Glenc, który w zwięzły sposób wprowadza w tajniki świata współbrzmień silnie kojarzących się z muzyką rozrywkową. Syntetyczne ujęcie zagadnień, choć nie wyczerpuje tematu, stanowi inspirującą lekturę, która niewątpliwie prowokuje do dalszych poszukiwań. Dalsze spostrzeżenia i wnioski przedstawiłem w dziale z LITERATURĄ.  

The Beatles: język harmoniczny

Dziś nietypowo, bo rozrywkowo! Jakiś czas temu znalazłem interesujący artykuł poświęcony językowi harmonicznemu piosenek zespołu the Beatles. Jako że od ich muzyki nie stronię, i że ciekawą harmonię wplatali w swe utwory, postanowiłem ów artykuł przetłumaczyć i udostępnić szerszemu gronu. Autorem jest szewdzki muzyk, K.G. Johansson (związany z uczelnią w Luleå oraz Piteå), a tekst oryginału można ciągle znaleźć ⇒ pod tym linkiem.