omówienie: Karl Merz

Chcę się dziś podzielić spostrzeżeniami dotyczącymi ciekawej książki, która akurat jest jedną z najstarszych w mej biblioteczce. Karl Merz napisał The Elements of Harmony and Musical Composition w 1881 roku, czyli dokładnie 140 lat temu! Jest to dość niepozorny podręcznik, ogólnie ukazujący prawa harmonii funkcyjnej oraz zawierający prosty wykład form muzycznych. Obie dyscypliny krzyżują się jako wstęp do kompozycji. Mimo wieku, …

akordy poboczne (cz. 2)

Odmiany gam powstają przez alterację VI i VII stopnia, a ich skutkiem jest zmiana trybu funkcji głównych. Jako że akordy poboczne oznaczamy w odniesieniu do trójdźwięków głównych, ma to bezpośrednie przełożenie na budowę i ilość akordów pobocznych, możliwych do zbudowania w odmianach dur i moll. Kto więc chce zrozumieć tematu akordów pobocznych, musi sprawnie poruszać się po dotychczasowych zagadnieniach.

sposoby oznaczania akordów

Zdecydowana większość osób uczących się harmonii w Polsce określa treść harmoniczną za pomocą symboli funkcyjnych. Wskazują one, jaką rolę pełni dany akord w danej tonacji. Taki sposób oznaczania treści harmonicznej nazywa się stopniowo-funkcyjny: określamy w nim funkcję (rolę) akordu oraz stopień, na którym budujemy współbrzmienie, np. TVI, °SII obn., D (= V) itp. System ten wprowadził pod koniec XIX w. niemiecki teoretyk Hugo Riemann …

konteksty harmonii

Nowością na stronie jest dział KONTEKSTY. Będą się tu pojawiać moje przemyślenia poświęcone rozmaitościom okołoharmonicznym – czyli wszystko, co wpisuje się w tematykę, a jednak nie mieści się w innych kategoriach. Już niebawem planuję dodać pierwszy artykuł.