dominanta septymowa (II)

Znamy już genezę, budowę i zasady rozwiązywania dominanty septymowej. Przeniesiemy ją teraz na grunt faktury czterogłosowej — sprawdzimy dostępne układy, postaci (przewroty) i możliwości wykorzystania.

dominanta septymowa (I)

Niektóre podręczniki do nauki harmonii wyszczególniają dział harmonii konsonansowej i dysonansowej. Pierwszy opiera się na materiale dźwiękowym triady harmonicznej, w której każda z funkcji jest akordem durowym bądź molowym, czyli konsonansem. Dysonansowy zaś charakter powstaje za sprawą dodania septymy do akordu V stopnia. Od tego momentu harmoniczny potencjał środków nabiera mocy, tempa i możliwości. Przypatrzmy się więc bliżej dominancie septymowej!

akordy symetryczne

Jedną z podstawowych reguł systemu dur-moll jest, że akordy buduje się tercjami. Dysponując dwoma rodzajami tercji: małą i wielką otrzymujemy cztery podstawowe tryby trójdźwięków: durowy, molowy, zwiększony i zmniejszony. Swą nazwą, dwa pierwsze nawiązują do dwóch skal: majorowej i minorowej i są strukturami konsonansowymi. Dwa pozostałe są dysonujące i nie mogą stanowić ośrodka (toniki) żadnej tonacji. Nimi właśnie będziemy się dziś zajmować.

dualizm czy monizm?

Ostatnie dywagacje bazujące na szeregu alikwotów przypomniały mi o dawnym sporze harmonicznym, jaki toczyli rozmaici filozofowie i teoretycy muzyki. Jakkolwiek rozważania mają charakter czysto akademicki, a ze współczesnego punktu utraciły swą aktualność, myślę że ich przedstawienie może okazać się dość interesujące. Poznajmy więc spór między zwolennikami harmonicznego monizmu i dualizmu!