Jako że ostatnio przybliżyłem postać ks. Antoniego Chlondowskiego, postanowiłem pójść za ciosem i rozprawić się z jego podręcznikiem. Nauka harmonji ukazała się w 1929 roku w Przemyślu, jako “zwięźle i przystępnie opracowany” podręcznik dla uczniów szkół organistowskich.
Czy wykład Chlondowskiego wniósł coś istotnego dla polskiej szkoły harmonii? Czy autor zdradził sekret swej bogatej i natchnionej metody harmonizacji? I czy rzeczywiście jest to podręcznik “zwięzły i przystępny”?
Na pytania te i inne staram się udzielić odpowiedzi w krótkim omówieniu.
Zapraszam na → osobną stronę poświęconą temu podręcznikowi!