➤

Archiwum kategorii:omówienie książki

Władysław Żeleński: omówienie

Omówienie kolejnej pozycji bibliograficznej. Książkę Władysława Żeleńskiego i Gustawa Roguskiego przeczytałem z wielkim zainteresowaniem, na nowo odkrywszy kilka oczywistości. Szczegółowe sprawozdanie zamieściłem w odpowiednim dziale, a bezpośredni link do niego podaję ⇒ tutaj.

Piotr Kałużny: omówienie

Pojawiło się kolejne omówienie okołoharmonicznej pozycji. Tym razem jest to niepozornie wyglądająca publikacja Piotra Kałużnego, traktująca o zastosowaniu rozmaitych skal muzycznych we współczesnej harmonii. Autor porusza się po tematach bliższych muzyki rozrywkowej, choć wskazuje na spory potencjał rozwiązań skalowych, także w praktyce harmonii klasycznej. Krótki wykład poparty jest bogatą ilustracją przykładów nutowych. Zapraszam do działu poświęconego LITERATURZE.

Helena Dorabialska: omówienie

W dziale LITERATURA zamieściłem omówienie interesującego podręcznika pomocniczego do nauki harmonii. Na szczególne podkreślenie zasługuje fakt, że jest to najstarsza tego typu pozycja (ćwiczebna), jaką znam. Książka ukazała się w 1927 roku w Warszawie. Autorką Ćwiczeń praktycznych z harmonji jest Helena Dorabialska. Współpracowała z Piotrem Rytlem, ówczesnym wykładowcą harmonii w warszawskim konserwatorium (również autorem cennego podręcznika do nauki harmonii).

Jacek Targosz: omówienie

Dodałem kolejne już omówienie podręcznika do harmonii. Autorem książki jest prof. Jacek Targosz (1936-2008), który przez wiele lat związany był z krakowskim środowiskiem muzycznym. Czy jego wykład może konkurować z publikacjami innych muzyków? A czy zawiera jakieś oryginalne ciekawostki? Po odpowiedzi na te i inne pytania zapraszam do działu LITERATURA.

Zygmunt Noskowski: omówienie

I tak oto kolejny podręcznik do nauki harmonii doczekał się omówienia. Autorami jest dwóch polskich kompozytorów z przełomu XIX i XX wieku: Zygmunt Noskowski i Marek Zawirski. Ich dzieło, Wykład nauki harmonji, pomyślane jest jako kurs przygotowawczy do nauki kontrapunktu. Czy książka przedstawia jakąś wartość dla uczących się harmonii w następnym stuleciu?